|
08 พฤษภาคม 2009
นักศึกษาตัวแทนมหาลัยธรรมศาสตร์!....ก็ขอกล่าวคำสวัสดีพี่น้องชาวฟู๊ดซายทั่วประเทศนะคะ เราก็ได้ไปใช้ชีวิตที่มหาสารคามด้วยกันมาก็ระยะหนึ่ง 
การที่ตัวดิฉันเองตั้งใจจะเปิดกระทู้ใหม่ก็เพื่อบอกกล่าวและขอบคุณเจ้าภาพ (ม.มหาสารคาม)ไว้ ณ ที่นี้ด้วยจากใจจริง.....................................
ก็เริ่มเรื่องเลยแล้วกัน ตอนแรกที่รู้ว่าจะไปมหาสารคามก็ไม่อยากไปหละ ด้วยความที่โห้ยแมร่งไกลว่ะ อ่ะเลยไม่อยากไป แต่จากการที่พี่ๆชวน เออไปสิเนี่ยไปด้วยกัน ก็ชุดกระชากลากถูให้ไปจนได้ พอไปถึง 55 คำแรกที่ทุกคนพูดถึงหลังจากลงทะเบียนคือ โอ้แม่เจ้าที่พัก น่ากลัวได้อีก อ่ะ เราก็อดทนเอาว่ะลองดูซักตั้งนึงไหนๆก็มาหละ
ก่อนเข้าห้องเชื่อไหมคะโครตประทับใจเลยมีพี่สต๊าฟคนนึง ชื่อพี่อ้อย ปี2 เค้าก็เข้ามาดูแลนะ เราก็เข้าใจว่าเออมาดูแลแล้วก็ยังถูกด่า มันคุ้มไหม เลยไปบอกเค้าว่าแรกๆก็งี้หละพี่ แต่หนูนอนได้นะ ดีกว่าให้หนูไปนอนข้างนอกอ่ะ แกก็ยิ้มๆแล้วเดินออกไป
เราก็เก็บของกันเสร็จเตรียมตัวไปเดินพาเหรดพิธีเปิด
โอ้แม่เจ้า อเมจซิ่งมากๆๆๆ พิธีเปิดเค้าทั้งหรูหราและไฮโซเอาโล่ไปเลย มีของแถมจากพิธีเปิดก็คือเศษพุ ค่ะ มันล่วงมาโดนหัวพอดีเลยเก็บไว้ 55+ ดิฉันอยากให้ทุกคนเห็นถึงความอลังการจริงๆนะ มันเป็นภาพที่ติดตามากๆ สวยมากค่ะยอมรับ แล้วหลังจากนั้นเราก็เข้านอน คืนแรกผ่านไป
วันที่สองกีฬาบ้าเลือด โห้ยพระเจ้าแข่งขันกันได้เลือดสาดมากๆนักกีฬาแต่ละมหาลัย สู้กันใจขาดดิ้น แต่กรรมการ ก็ยังคงน่ารักและยิ้มแย้มให้ตลอด ผลวันแรก มหาลัยดิฉันแพ้ทุกรายการ เยี่ยมเลยทีเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรสนุกดี จากนั้นก็ถึงงานกลางคืนหละ เป็นการแข่งขันพวกหลีด แต่ละมหาลัย สิ่งที่ทึ่งมากๆคือ หลีดสารคามแม่งคงเล่นกายกรรมเปียงยางมา ตัวเธออ่อนมากค่ะ โอ๊ยแทบจะม้วนตัวได้เลยหละ 55+ แต่เจ้าภาพเค้าจัดดีจริงการแสดงพร้อมมากๆ ชื่นชมๆๆ ก็ในระหว่างที่ดูประกวดหลีดก็ได้คุยกับพี่คนนึง จำชื่อไม่ได้อีกหละรู้แต่ว่าเค้าอยู่ปี4 ชอบกินส้มตำ เค้าก็เล่าให้ฟังว่า การจัดโอเพ้นแคนครั้งนี้มันไม่ง่ายนะ สปอนเซอร์ก็ไม่มี ขอก็ไม่ให้ เออฟังๆแล้วแบบโห้ยนี่ขนาดไม่มีงบนะ แต่ทำได้ถึงขนาดนี้โห้ย บรรเจิดมากอ่ะคะคุณ จากบทสนทนาที่ไม่ค่อยยาวนักแต่เราได้รู้ว่าคนที่มหาสารคามทำงานกันด้วยใจ จริงๆ ช่วยกันสุดๆอ่ะ เค้าไม่เคยบ่นเลยนะว่าเหนื่อย ทั้งๆที่ถามว่าพี่เหนื่อยไหมน้ำไหม แล้วที่ประทับใจมากคือ ตอนจะประกวดอะไรก็ตาม เค้าจะคอยบอกเราเสมอว่า พี่ เป็นกำลังใจให้นะ อยากจะร้องไห้ ซึ้ง โดยเฉพาะพี่อ้อยของหนู แกจะเข้ามาจับมือตลอดแล้วก็พูดประโยคติดปากว่า สู้ๆ คือคุณลองคิดดูคนเรารู้จักกันไม่กี่วัน แต่เห็นใจกัน รักกัน มันน่าทึ่งใช่ไหมหละ เอาหละทีนี้ เรื่องราวต่างๆก็ผ่านไปรวดเร็วมาก เป็นคืนวันสุดท้ายหลังจากประกวดมิสรีไซเคิล 55+ มีคอนเสริตค่ะ แต่ละวงน่ารักมากนักร้องก็ไม่ถือตัวเลย อีกอย่างตอนมหาลัยดิฉันไปเปิดฟอร์ เจ้าภาพก็ตามมาเต้นด้วยกัน เออสนุกดีมากเรากลายเป็นคนมหาลัยเดียวกันไปแล้ว สั่งให้เต้นแบบนั้นแบบนี้แกก็ทำ นึกถึงแล้วก็อยากย้อนกลับไปอีกจริงๆค่ะ
จากความรู้สึกที่เรียบเรียงไม่ค่อยถูกและภาษาที่ไม่ใช่ภาษาสุภาพมากก็ต้องขอโทษท่าเกิดคนอ่านจะงง
สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะว่า ไม่รู้จะเล่าตอนไหนก่อนมันประทับใจทุกตอนเลยจริงๆ แต่ละฉากๆ พุ่งขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม และความประทับใจที่มีให้คนที่มหาลัยนี้ จะยังคงฝั่งลึกอยู่ในหัวใจ แล้วก็ขอเชิญให้มาเที่ยวธรรมศาสตร์กันนะคะปีหน้า เราจะเป็นเจ้าภาพแล้ว จะพยายามทำแบบที่มหาสารคามทำ ดูแลคุณด้วยใจ ทั้งนี้ขอขอบคุณมากๆ ที่มอบประสบการอันประเสริฐครั้งนี้ให้กับพวกเรา ค่ะ
ปล.ถึงม.สารคาม ในโรงอาหารมีร้านข้าวมันไก่เยอะมาก ไม่เข้าใจเลยจริง 555+
ถึงม.ศิลปากร บอกหน่อยได้ไหมคะเอาอะไรให้น้องๆกิน คึกกันจริงๆ แต่เราก็ชอบนะ
ถึงม.พระนครเหนือ นักกีฬาหญิงโหดมาก !!!!
ถึงม.เชียงใหม่ อีก2ปีเราเจอกัน
ถึงม.ปัตตานี ปีหน้ามากรุงเทพอย่าลืมที่บอกนะเตรียมเงินมาเยอะๆ ข้าวธรรมศาสตร์มันแพง 555+
ถึงม.ขอนแก่น ขอบคุณสำหรับคำถามที่ให้ตอบนะคะ
ถึงจุฬา ม. เอาค่าไม้กลองให้เราด้วยไม่งั้นเราจะประท้วง
ถึง ม. ลาดกระบัง ปีหน้าเอากางเกงสีเจ็บกว่านี้นะ
ถึงม. อื่นๆ ก็ไม่ค่อยได้คุยกันแต่ปีหน้าขอให้มาธรรมศาสตร์นะเราจะได้คุยกันมากขึ้น 555+
ถึงเจ้าของห้อง 419 ขอโทษที่ขโมยยางมัดผมมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ถึงพี่สต๊าฟทุกคน ขอบคุณที่ร่วมแรงกันทำงานดีๆแบบนี้ให้กับเรา คราวหน้าจัดให้นานกว่านี้นะคะ ยังมันส์ไม่หายเลย ^^
สุดท้ายนี้ดิฉันก็ขอขอบคุณอีกครั้งกับการเปิดกระป๋องครั้งที่ผ่านมา
ศิลปากร!
หุหุหุ...รู้สึกไงมะรุ บอกมะถูกอ่า พวกเราเด้กกระป๋องทุกคนดูเป็นกันเองมากเลยอ่า ไม่เคยแข่งกีฬาที่ไหนแล้วฮาได้อีก ขอบคุณพี่สตาฟทุกๆคน ปีหน้าขอฮาแบบนี้อีกนะ เด๋วปีหน้าศิลปากรจะคว้ารางวัลกีฬาบ้าง 555+(แพ้หมดตั้งแต่วันแรกเ้ลยครั้งนี้) เจอกันๆ ธรรมศาสตร์ TU SUๆ(สู้ๆ)
ลาดกระบัง!
ถึง ป๊า กับ ม๊า : ขอบคุณที่ทำให้ผมได้เกิดมาบนโลกใบน้อยๆใบนี้และได้มีส่วนร่วมในกีฬาเปิดกระป๋อง
ถึง ม.มหาสารคามครับ : ขอบคุณมากครับเจ้าภาพจัดดีมากครับนี่พูดจากใจเลย สนุกมาก แต่ผมไม่ยักจะเจอสุกี้น้ำนะ
หัวถึงหมอนก็หลับเลย เต้นจนเหนื่อย เอิ๊กๆ และขอโทษด้วยนะที่ทำห้องน้ำตรงสนามบาสสกปรกอ่า พวกเราเข้าไปทาสีในนั้น ลืมล้างห้องน้ำให้เลย
ถึงธรรมศาสตร์ครับ : ก่อนที่เราจะแข่งบาสกันเพื่อนผมมันบอกว่าธรรมศาสตร์มีตัวทีมชาติมาด้วย ไอพวกกระผมนี่ก็ใจแป้วกันเป็นแถบๆ เพราะเล่นบาสกันไม่เป็น เอิ๊กๆ สังเกตุได้ตอนเล่นจะมีคนเล่นกันอยู่แค่ 2 คน ที่เหลือเป็นวอลเปเปอร์ 5 5 5 เล่นเอาฮาอย่างเดียว ไว้ปีหน้าเจอกันครับ
ถึง มศวครับ : การจะเป็นแชมป์นั้นยาก แต่การรักษาแชมป์นั้นยากยิ่งกว่านะครับ ไว้ปีหน้าทางเราจะส่งกองเชียร์ปีศาจไปแย่งแชมป์คืนนะครับ แหะๆ
ถึง ม.ขอนแก่นครับ: เราดีใจที่เราแข่งบอลแพ้แชมป์ เอิ๊กๆ
ถึง ศิลปากรครับ : ผมนี่อยากให้รุ่นน้องของพวกผมไปกันเยอะๆเหมือนศิลปากรมั่งจัง แต่ปีนี้ก็มากันเยอะเกือบเท่าศิลปากรแล้วครับ ขาดอีกร้อยกว่าคนเอง
ถึง พระนครเหนือครับ : ปีนี้ถ้วยกีฬานายไม่ได้เลยอ่า
สงสัยโดนสุกี้น้ำกันทั้งคืนใช่ม่ะ เราก็รอพระนครเหนือเข้าชิง จะไปเชียร์กัน ตอนวันงานเลี้ยงที่พวกนายบูมให้พวกเราขอบใจมากนะ ซึ้งเลย ของนายมีบูมไทย-เยอรมัน
ตอนนี้ของเราคิดบูมไทย-เจแปน มาแล้วนะเอ้อ!
ถึง บางมดครับ : เรายังสนิทกันน้อยเกินไปเนอะ ปีหน้า พวกนายจะมากันเยอะมั๊ยอ่า มากันเยอะๆน๊า กลัวพวกนายมากันเหมือนเมื่อ 2 ปีที่แล้วอ่ะ ส่งนัทมาคนเดียว - -"
ไงๆอีก 3 ปีเราก็ต้องทำงานร่วมกัน
ถึง ม.เชียงใหม่ครับ : เสียดายทำไมปีนี้สแตนเราไม่ติดกันอ่ะ อดเหล่เลย! - -"
ถึง เกษตรศาสตร์ครับ : ขอไว้ท้ายเลย พี่เลี้ยงม.เกษตรตอนเปิดกระป๋องปีที่แล้วนี่ซี้กับลาดกระบังมากเลยเอิ๊กๆ
ปีนี้ก็เจอกันอีก รู้มั๊ยว่าน้องที่ลาดกระบังปีหน้าเค้าจะแย่งกันเป็นประธานฝ่ายกีฬาแล้วนะเนี่ย! รู้สึกจะ 2 ปีซ้อน
ปีที่ 3 จะมีอีกมั๊ยน๊า เอิ๊กๆ ขอบคุณธงที่ม.เกษตร ให้มาตอนประกวดคู่ขวัญนะ ให้มาเยอะมากเลยอ่ะ
ปล.ลืมขอบคุณทุกๆม.ที่ไม่ได้กล่าวถึงนะครับ ไว้ปีหน้าถ้ามีโอกาส เจอกันใหม่
ขอทิ้งท้ายไว้ตำแหน่งที่ชาวลาดกระบังจะแย่งกันเป็นในปีหน้า
1. กรรมการหลีด แหล่มมาก
2.ประธานกีฬาของลาดกระบัง เอิ๊กๆ
มอ.ปัตตานี!
อยากบอกว่าประทับใจมากๆคะ เหนื่อยบ้าแต่ก็คุ้มนะ เจ้าภาพสุดยอดมาก น่ารักทุกคนเลย
คิดถึงพี่ฟาง พี่ไหม พี่ยัย และพี่จิ๋ม ....ม. สารคาม ที่ขาดไม่ได้นี่เลย พี่เป้ ที่หาข้าวให้เรากิน
คิดถึง พี่แก๊ป พี่พลอย ไออิฐ ไอกุ้ง ศิลปกร
คิดถึงพี่เลี้ยง มอ. ปัตตานี ทุกคน
คิดถึง การลอยโคมร่วมกันของ ม.ธรรมศาสตร์
คิดถึงการเดินทางที่ยาวนานที่สุด
คิดถึงกล้าวกล่อง ที่ใหญ่โคตรๆ (แบบว่าไม่เคยเจออะ)
คิดถึงการประชุมที่แสนจะวุ่นวาย
คิดถึงความบ้าเลือดของศิลปกร
คิดถึงอีกหลายๆมหาลัยที่ไม่ได้เอ่ยถึง (ไม่ต้องน้อยใจนะ ยังไง มอ. ปัตตานีก็รักทุกคน)
อ่อเกือบลืมคิดถึงเพื่อนลาดกระบังอย่างที่สุด นายเจ๋งจริงๆ อาร์ม
แล้วเจอกันที่ ธรรมศาสตร์น๊า
เจ้าภาพเตรียมตัวให้พร้อมเราจะเอาความปวดหัวไปให้ 555....(อะล้อเล่นนา) ....อิอิอิ
food-science จงเจริญ....
บางส่วนจาก : http://foodsciencetoday.com/viewTopicFrom.php?id=614
